تمام روز
دور از هَمیم
فاصلهای داریم
به بُردباریِ روزمرگی
حجم سکوتمان باد میکند
پول باید درآوُرد
چیزی نباید گفت ...
شب که میشود
روبهروی هَمیم
فاصلهای داریم
به بیتابیِ شکمبارگی
حجم معدههامان زیاد میشود
شام باید خورد
گِلِه نشاید گفت ...
بیا فاصله برداریم
از قلبی که در سینهای میتپد
تا دو پستان که بر سینهای میخَمَد
و ارضا کنیم حجمِ شب را
از گِلِههایی که رُفتِشان
بایست
و حرفهایی که سُفتِشان بایست
بیا از شکم بگذریم
به زیر شکم بنگریم
به حجمی که از عشق سر میزند!
- علی فتحاللهی، اتاوا، آذرماه
1390
0 نظر:
Post a Comment